when all turned dark...

what will you do if everything turned black/dark?
when all you can see ... nothin.(kasi nga dark, ang kulit)
ang sarap maglakad lakad sa campus....ang sarap magjog, iyong para kang lumilipad sa alapaap.
ang lungkot ng buhay, pero hindi dapat magpapatalo sa kalungkutan kahit anong mangyari. gaano man kadilim ang paligid, sige lang. wag titigil sa paglalakad, sa dulo maaaring may liwanag din. kung ala pa din, okay lang at least sinubukan mo. e di ngayon alam mo na, kaya subukan mo naman iyong ibang daan.
minsan, may nakita akong liwanag, sa sobrang kagalakan, nakalimutan ko kung bakit ako naghahanap ng liwanag, hanggang sa kinailangang maranasan ko ulit ang dilim para magising ako sa realidad ng buhay.
buhay, bakit kailangang ganito ang buhay ng tao. naitanong mo na ba sa sarili mo kung bat ka nabubuhay sa mundong ito. kung ano ang silbi mo o ano ang rason at kailangang lahat ay tahakin mo just to fulfill your wants and needs. ano nga ba ang kailangang para mabuhay kung saan masasabi mo na okay na ito. pwede na akong tumigil...
sadyang napamisteryoso ng buhay ng tao. halos lahat ng bagay sa mundong ito, misteryoso. bakit kailangng sumikat ang araw at lumubog.. bakit kumikislap ang mga bituin, hay andaming katanungan na gumugulo sa isip ng lahat, dagdag pa ang mga trahedya at pagsubok na dinadanas ng ating bansa ngayon.
gusto kong maglakad-lakad at magpahangin sa sunken..for a while kalimutan ang lahat. hayaan ang hangin na dalhin kahit saan ang aking isipan. sana masamahan mo ko pero kahit di ka makarating, alam ko na di ako nag-iisa...paalam muna, mundong walang pahinga...
hayyyyyy, gusto ko magpahinga kahit saglit, noh...tao lang ako, hehehehehe...
No comments:
Post a Comment