Friday, January 27, 2006

it's okay...

hay..medyo okay iyong week ko ngayon sa trabaho. halos 2 to 3 students lang ang nahahawakan ko. un nga lang sa dami na free time ko, mas nakakapagisip ako and mas nakakapagod. last mon, nakatanggap ako ng letter kay mama...hay, i miss matthew so much. kung pwede lang talaga na kunin ko na sila. andami ko gusto gawin pero ala pa ko kakayanan i know in time, magagawa ko din kahit wat ko gustuhin sa dami ng iniisip ko, kay mau ko nabunton init ng ulo ko. kahapon lang ay pinagalitan ko siya, and naiyak talaga ako dahil nagsorry siya sakin. first time na ganun sa akin ang kapatid ko, or first time na inamin niya na mali siya and na ako ang ma5tanda sa aming dalawa...if only andito si mama....taos nina lang nagtext ung isa andito daw siya sa manila and gusto niya ako puntahan. sabi ko hindi pwede and wag na lang...i said it's okay if gusto niya nadin makilala si dan he said wag na lang. okay naman kami. im happy for him and kung sino man ang girl na un at sa kanilang magiging anak if totoo man un, sabi ka nga sana for good na ang pagbabago niya. masaya ako para sa kanilang dalwa. nga pala, excited na din ako ng konti, watch kami sa sun ng PBA. sana maganda ang laban. masaya din ako at medyo madaas na kami nagkukuwentuhan lately ni ayen. nakakamis na din kasi and naaawa ako sa kanila ni aki, andami nila lagi ginagawa, kung pwede nga ang talaga akong makatulong kasi namimis ko na din ang mag-aral kaya lang parang di pa ngaun sem na darating. titingnan ko kung papayagan ako ng employer ko kahit 2 subjects pero parang malabo lalo't baguhan ako. 1 thing i know is that for sure fr good na muna ang work na ito and i thank God so much kahit ala pa man... hay, halos lahat ng tao busy, i just hope na okay ang lahat...basta kahit wat pa prob, makakaya yan, wag lang mawalan ng hope...paunti onte, mababawasa din ang load, one at a time ika nga...ang sarap mabuhay, hehehehe....

Friday, January 20, 2006

L alala R arara T atangatanga

hay, sobra nakakapagod ang week na ito for me. first time ko magturo ng isang remedial class and sa mendiola pa. okay lang sana kasi nakapag LRT din ako sa wakas. un nga lang, naging tanga na naman ulit ako, hay grabe card na lang, ayaw ako palabasin, magkaiba pala un kesa nung sa MRT. kunsabagay, experience... tapos from legarda to pasig, ang init na byahe and ang tagal..buti na lang may good news si kuya bwt nga don sa work. tapos andami ko pa ginawa sa center...hay gusto ko na matulog....
pero in fairness ang ganda nung LRT, kung tutuusin nga e mas maganda pa kesa sa isa...don't wori babalik pa ko ulit don sa pagkuha ko ng NBI, o dava, at ill make sure na di na ako magpapakatanga, hahahahahahahahaha, baliw na talaga ako....

thank you...sad...happy...evrything's gona be alryt

sa tinagal-tagal at last natanggap na din ako sa work. un nga lang i still don't know when i'm gonna start...i hope everything's gonna be okay this year, though i know a lot of things have changed..
ang bigat sa pakiramdam na ganito pero ginawa ko na din naman ung part ko, i dont know.. para sa akin, ala naman akong ginawa na sobrang mali, ewan...basta for me, ala nagbago, i'll wait na lang kahit gaano pa katagal...
zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzz
masakit talaga sa ulo ang mag-isip..sobra, just thinking bwt all the things that i sahould do, gusto ko ng masiraan ng bait, nakakapagod pero dapat ko gawin...hay, bakit kailangan maging ganito ang life, hehehehe...

i miss my baby so much, gusto ko umuwi kahit isang araw before i start sa new job ko dahil i don't knw if makakauwi pa ko ulit...sakripisyo, bat naimbento pa ang ganitong word, hahaha, pati ba imbentor nito pinoproblema ko, mababaliw na yata ako. buti na lang ang ganda ng JEWEL, at least nadidivert ng konti utak ko ngayon, hehehe..

ah, basta, uuwi ako no matter what, miss na miss ko na yaba ko...baby, mymy's gona be home soon.....i love you so much yaba...

Wednesday, January 11, 2006

happy new year

happy new year and sana maging bago ang gabos ngunyan na taon. for the past t wo years, kadakol na ngyari na dai tig-asahan kan gabos and pilit man na itama, ayaw pa din makisama ng pagkakataon.
sana sa taon na ini, magkaigwa naman nin pagbabago and i know sako mapuon if wuya ko magkaigwa nin changes.

tiggigibo ko man ang aram ko para sako tama, and i know dai man ako tigpapabayaan nina mama. kaya ko ini, and kakayanun ko dapat kahit what pa dumating.

again, happy ne year sa lahat... God Bless!!