people....

dis afternoon, i'll be going back na to manila. napadaan lang ako dito and bigla nalang ako tinopak. there are a lot of things that iv been wanting to say, i just can't... ewan, all i can say is that... yeah, people do change. sometimes, its so hard to accept things as they are but we have no choice. ika nga, the ultimate challenge sa buhay natin is how to survive. Ang sad nga lang kasi or ang hindi ko lang maintindhan, why are there things na di mo naman need na baguhin, pero kelangan...

ewan....im just sad...and also tired...i don't know..yaan na nga lang yan, if people are like that, ala e ganyan talaga ang mga tao...

la lang....

got nothing to do kaya magsulat na lang. anyway, i was so tired sa owrk pero happy kasi nakakaaliw mga students ko. they gave me a cake. last tine a pizza and a chocolate cupcake na sila ang gumawa, isn't the sweet...
tapos, nagagaya na ko sa kanila. whenever i give them plenty of drills, they'll say.. "teacher, i'm gonna die na" or "teacher, i'm dying"...if i give them ass for the next session, they'll say "i'm dead on wednesday so i can't do that"...hahaha, kids talaga...
also, they are so sweet...every lunch, they'll serve me food, hug me and di nawawala "paglalambing"....
un nga lang nawa ako sa kanila kasi may pagka strict mommy nila pagdating sa studies.... sabagay, napaka competitive nman nila...
what else, well 8th month...namin now pero eto ako at sad, ewan..la lang.. that is all i can say...hahahahaha...
i miss my baby, can't wait to see him. next week uwi ako, for sure masosorpresa iyon...
la lang, siya tama na muna...

a date with We

hahaha, para kaming tanga...
last saturday, nagkita kami ni we ng 11pm. his work ends by 10 so sabi nya kita daw kami. nagmeet kami sa mcdo. he asked about how daw punta sa tandang sora kasi dun pala nakatira si Lourdes, wawa man. nway kain lang kami ng kain kasi nga di siya pwede sa bourding house kaya nagstay muna kami sa jolbee den after sa mcdo nman. mga 4am ng nagnet kami para pakita sa kanya friendster ko kasi nga yaw nya magopen ng account. wallaaahhhh, siempre gulat siya sa mga kaklase natin na now nya ulit nakita, o di ba...nway okay kahit puyat, masaya nman kwentuhan namin... un lang, ala lang kasi ako masulat now, hehehe...

bakasyon grande...

ang saya, after almost two months..nakauwi din ulit ako.
i'm sooo happy at kilalang kilala na talaga ako ni john(matt).
nakakatuwa siya, parang ayaw ko na iwanan, kung pwede ko na nga dalhin dito sa maynila, siguro kasama ko na siya pagbalik ko.

wel, ang bilis ng pick-up niya sa mga bagay bagay. minsam pinutol ko iyong tanim ni mama na sobra. tapos maya lang, kuha na si baby na walis tapos pinipilit niya ding pinuputol iyong tira na plant, hahaha.
nagwawalis ako ng bahay den after ko, kinuha niya din iyong walis at,walaaah...nagwawalis na din siya. iyong tipo na dadapa pa para maabot iyong sa ilalim ng upuan kahit ala namang dumi, akala mo ang galing galing na niya, hehehe.
kapag hihahug ko mga pamangkin ko, tatakbo na yan sa akin at paaalisin sinumang kasama ko dahil gusto niya siya lang ang love ko, basta nakakatuwa na talaga.
maliligo lang ako, sigaw na ng sigaw at hinahanap ako. minsan nga pinagtataguan ko talaga, aba hanap talaga siya ng hanap...ang lakas pa naman ng boses, siya lang ang maririnig mo sa buong bahay.

nagkita na pala sila ng tatay niya. una hindi siya namamansin pero habang tumagal nakikipaglaro na din siya kay yan. natutuwa nga kong panoorin ang dalawa. pero iyon lang iyon, baka pagalitan na namn niyo ako. ala po kaung dapat na ipagwori. clear na sa aming dalwa ni yan ang mga bagay. di ko mga siya pwde itext sa number na ginamit niya kasi baka makita ng gf niya. we didnt evn talk about anything tungkol sa amin, ung baby lang talaga ang inasikaso niya.

nga pala, 13 days ako sa bicol. pagkabalik ko dito, si dan agad ang kasama ko. sinusulit ko na kasi next week bihira na kami magkikita. liipat na siya ng tirahan. sa manila na kasi magrereview na siya and kukulangin na din kami sa time. bka kapag sunday na lng kami magkita kasi mon to sat ang work ko.

now pa lang nalulungkot na ako. hindi kasi ako sanay. ewan, basta....pero siguro mas maige ang ganito para mas matest kami. now nga lng mis ko na ang tao kasi andito ko san anfres gumagawa ng mga drills para sa mga bata. okay lang, tom makikita ko na naman siya, hehehe.

nakakamis na talaga si baby. hay, gusto ko ng umuwi ulit, hahaha....ang saya saya....

A time to...

First Holy Week that i didn't go home. nakakamis pero ala ako choice. susulitin ko na lang after graduation. sana mag-umpisa na agad iyong work...

Ngayon ala ako magawa kundi amg alalahanin na lang iyong mga ginagawa namin dati lalo na kapag good friday. dati around four in the afternoon, we would prepare na para sa prusisyon. kahit na kanino na santo kami makasabay, ang importante iyong makapag rosary kami ni mama hanggang sa makarating sa church.

Pagdating ng sat, either we'll go swimming or busy sa business. i've learned na may derby tom sa haws. for sure if anson ako, hay kabusy ko na naman.

nakakapanibago mga things and sana madali akong makaadapt. oo, same job pero iba ang pressure kasi. mas totoo na work ngayon and sana makayanan ko. sad ako na konti kasi parang di masaya ang iba pero care ko na. ang importante, umpisa na ito and sana magtuloy-tuloy na.

palagi lage nasasayangan ako sa oras ko pero ang bad ko naman kapag inisip ko pa ito. basta, malalagpasan ko din ito.

kanina lang, naulit na naman encounter ko with one of my friend and nakakasawa na. hay, life na namn....

oo nga pala, ive read one of tins blog. grabe, i can't believe na ganun na ang prob ni jane, hehehe. kaya mo yan dear, pasensya lang talaga...

basta sakin, faith lang kay God. i know di niya tayo pinapabayaan and never that He will do such...God Bless to all...

LOVE

WHAT'S LOVE?

Love is a thing shared by two
Love is what you feel for me and you
Love is precious when its shared
Love is danger when its dared

Love wanders and searches for the one
Love plays and just do it for fun
Love lets you hear love songs to emote
Love lets you make sweet poems & a quote

Love makes the world go around
Love makes us happy if the one we love
is finally found
Love turns the world upside down
Love cheers us never with a frown

Love makes you cry
Love sacrifices and says goodbye
Love has its own reason and time
Love can make someone you love "mine"

Love makes a person kiss
Love makes a person miss
Love is experienced by all
Love conquers when you fall.

emote emote lang po....

FOREVER

Forever takes me by a minute,
While I’m here with you.
I’m falling even more in love,
With everything you do.

Hold me in your arms,
Look deep into my eyes,
Don’t turn away and let me go,
Don’t ever tell me lies.

I swear I’ll never loose you,
In my arms I’ll always hold.
I’ll never let you slip away,
And leave nothing left untold.

There aren’t enough hours,
In each passing day,
To find all the words,
I wish I could say.

Your kiss will last forever,
Your touch forever warm.
You’ll guide me to the sunlight,
And shield me from the storm.

This is what I’m saying,
With everything that’s true,
I swear on my life,
That I really do love you.

sooooo hapi...

hay, nakakapagod ang week na ito for me. una, ala ka kita kc ala work. pangalawa, dami ko inaplayan and magastos, heheh. pero okay lang kasi dami na naman ako nakilala mga bago kaibgan. tapos hindi pa ako uuwi kasi sayang ng pamasahe and dami pa ako gagawin next week. buti na lang ang saya kahit papano ng araw ko ngayon...
nakuha ko siya, hahaha. ang saya ko.

anyway, first time na hindi ako uuwi. nakakalungkot kasi miss na miss ko na ang baby ko. ang pilyo na daw sabi ni mama. tapos pinapauwi na rin ako ni mama para tumaba naman daw ako kahit konti...

hay, ano na ba pinaggagagawa ko lately. ang gulo ng utak ko kasi sabi ni kuya kapag di ako nakahanap ng work, mag-aaral ako. tuloy parang yaaw ko work pero parang gusto. ano ba yan, nakakalito, alin pipiliin ko. para sa sarili ko o para sa anak ko...hay, tulong jan, heheh.

pero ngayon, andito na ito kaya sige na, panindigan na hehehe. sana mabait sila.

andami ko gusto gawin pero di ko lam pano simulan. basta lam ko masaya ako, un lang.

when all turned dark...

what will you do if everything turned black/dark?

when all you can see ... nothin.(kasi nga dark, ang kulit)

ang sarap maglakad lakad sa campus....ang sarap magjog, iyong para kang lumilipad sa alapaap.
ang lungkot ng buhay, pero hindi dapat magpapatalo sa kalungkutan kahit anong mangyari. gaano man kadilim ang paligid, sige lang. wag titigil sa paglalakad, sa dulo maaaring may liwanag din. kung ala pa din, okay lang at least sinubukan mo. e di ngayon alam mo na, kaya subukan mo naman iyong ibang daan.

minsan, may nakita akong liwanag, sa sobrang kagalakan, nakalimutan ko kung bakit ako naghahanap ng liwanag, hanggang sa kinailangang maranasan ko ulit ang dilim para magising ako sa realidad ng buhay.

buhay, bakit kailangang ganito ang buhay ng tao. naitanong mo na ba sa sarili mo kung bat ka nabubuhay sa mundong ito. kung ano ang silbi mo o ano ang rason at kailangang lahat ay tahakin mo just to fulfill your wants and needs. ano nga ba ang kailangang para mabuhay kung saan masasabi mo na okay na ito. pwede na akong tumigil...

sadyang napamisteryoso ng buhay ng tao. halos lahat ng bagay sa mundong ito, misteryoso. bakit kailangng sumikat ang araw at lumubog.. bakit kumikislap ang mga bituin, hay andaming katanungan na gumugulo sa isip ng lahat, dagdag pa ang mga trahedya at pagsubok na dinadanas ng ating bansa ngayon.

gusto kong maglakad-lakad at magpahangin sa sunken..for a while kalimutan ang lahat. hayaan ang hangin na dalhin kahit saan ang aking isipan. sana masamahan mo ko pero kahit di ka makarating, alam ko na di ako nag-iisa...paalam muna, mundong walang pahinga...

hayyyyyy, gusto ko magpahinga kahit saglit, noh...tao lang ako, hehehehehe...

Sad na happy...

happy bithday sa akin, heheheh... andami nangyari ngayong araw na ito. sobra, nasaya na malungkot. ewan, basta di ko masyado maexplain. nway, start tayo sa happy. kakamis si randel, nagkita kami kanina after i dont know how many months ba. more than ten months ata... dami napagkwentuhan namin, knowing me na sobra sa kadaldalan...im so happy sa ngyayari sa knya lately... tapos sa center, we had a small party and first time na nagbday ako sa work. paguwi sa haws, may party ulit and after, eto nga ako at katapat ang pc. i was so happy sa post sa akin ni dan pero nalulungkot ako ng konti sa ginawa niya kasi mas lalo akong nahihirapan now, anyway iba ng story un....

tapos, haols lahat pa din naalala bday ko maliban sa iilan and aawayin ko sila, hehehe...joke. im sad kasi lately andami ko iniisip and di ko na lam gagawin ko. minsan kasi mahirap gawin ang tama, pilit mo man gawin ang lahat para maging madali, mahirap talaga. basta, ala lang gusto ko lang magdaldal kahit na bitin, pagbigyan na niyo ko, bday ko naman , hahahaha...

basta, kaya ko to, o di ba, ano ba nagbago sa akin, ala naman..pretend na lang na meron, hehehe. thanks ulit sa mga nakaalala, ty po....love u all, mwuah....

unFAIRgettable

waaaaa....ako na lang pala ang ala pa nasusulat bwt sa fair...
nway, here it goes. dapat i have no plans of going to the fair. kasi naman ala na ko sobra ney, hehehe pero minsan lang magyaya ang mga hawsmates ko kaya go lang ng go, bahala na lang, sabi ko. excited din ako kasi makakasama ko ulit si ayen and miss ko na din ung nakaabre siete ako sa kanya. Friday night, grabe ang haba ng pila. siguro kasi medyo late na din kami dumating. after maglibot, wall climb kami. sumunod si mau maya lang. nakakatuwa kasi first time niya, whoaaa...Sarap maging ISKA noh...aun, kumain ng shawarma sina ayen, parang ang sarap niya pero busog na busog pa talaga ako, sayang first time ko sana. what more, well okay naman mga bands pero kapag andun ka na kasi, di na syado napapansin un sa dami ng makikita mo sa loob. we went home at around 2 in the morning.
Saturday...good morning!!! excited na din na medyo kinakabhan kasi now lang ulit kami magkikita kita nina ging since nung bday niya..nagturo pa ko nun kaya medyo natagalan ako. pagdating ko, nakita ko agad si ging sa chowking and para akong hinahabol ng ilang kabayo, hehehe. pero okay naman, di lang talaga na siguro ako sanay. tapos pagdating ko sa haws, maya din lang dumating na sina ayen nd ging. si tins daw ay na sa ate niya. punta kami merc to buy ayen's gamot kasi galing pa lang siya sa sakit and mahirap na ang mabinat. then here comes tins, at ang girlaloo niya, hehehe..with matching salamin..tins, is that you...
FAIR.....andito na kami. nahati kami sa dalawa, sina ging and tins ang bumili ng tiket, kami naman ni yen ang pumila papasok. for 70pesos na may libreng coke, not bad...and in fairness magaganda talaga ung mga bands. itong fair lang na ito ang masasasabi ko na i enjoyed na sobra...nagbasketball kami and hehehe, ako lagi una(*yabang, practice lang...baka next time si ging na mauuna kasi for sure magpapraktis yan with francis...wag masyado dibdibin,k), target shooting ng mga plastik na bibe and yehey, improving ako kasi 6 natamaan ko, kahit sakit na ng ipin ko sa candy okay lang. 20pesos din un, ferris wheel na ang ganda ng view on top and ang di ko makakalimutan sa lahat ay ang isaw...first time ko and masarap din pala siya. hehehe. sa susunod ulit ha...mmmmmm, ano pa ba..umuwi kami mga past 4 na and aun daldalan to the max sa jollibee. nakakatuwa kasi nakakmis ang ganun tapos sa haws din pala ang tuloy...well, okay lang kasi natikman naman nila ang aming bagong menu, o di ba, improving tayo...from pansit canton na dry, ngayon lomi and sotanghon ng may sabaw...san ka pa. next time may desert na yan...

at natapos ang araw na ang saya saya, sobra...fair na di ko talaga makakalimutan...thank you so much sa time, huhuhuhu, drama naman ng konti. basta, thank you...

it's okay...

hay..medyo okay iyong week ko ngayon sa trabaho. halos 2 to 3 students lang ang nahahawakan ko. un nga lang sa dami na free time ko, mas nakakapagisip ako and mas nakakapagod. last mon, nakatanggap ako ng letter kay mama...hay, i miss matthew so much. kung pwede lang talaga na kunin ko na sila. andami ko gusto gawin pero ala pa ko kakayanan i know in time, magagawa ko din kahit wat ko gustuhin sa dami ng iniisip ko, kay mau ko nabunton init ng ulo ko. kahapon lang ay pinagalitan ko siya, and naiyak talaga ako dahil nagsorry siya sakin. first time na ganun sa akin ang kapatid ko, or first time na inamin niya na mali siya and na ako ang ma5tanda sa aming dalawa...if only andito si mama....taos nina lang nagtext ung isa andito daw siya sa manila and gusto niya ako puntahan. sabi ko hindi pwede and wag na lang...i said it's okay if gusto niya nadin makilala si dan he said wag na lang. okay naman kami. im happy for him and kung sino man ang girl na un at sa kanilang magiging anak if totoo man un, sabi ka nga sana for good na ang pagbabago niya. masaya ako para sa kanilang dalwa. nga pala, excited na din ako ng konti, watch kami sa sun ng PBA. sana maganda ang laban. masaya din ako at medyo madaas na kami nagkukuwentuhan lately ni ayen. nakakamis na din kasi and naaawa ako sa kanila ni aki, andami nila lagi ginagawa, kung pwede nga ang talaga akong makatulong kasi namimis ko na din ang mag-aral kaya lang parang di pa ngaun sem na darating. titingnan ko kung papayagan ako ng employer ko kahit 2 subjects pero parang malabo lalo't baguhan ako. 1 thing i know is that for sure fr good na muna ang work na ito and i thank God so much kahit ala pa man... hay, halos lahat ng tao busy, i just hope na okay ang lahat...basta kahit wat pa prob, makakaya yan, wag lang mawalan ng hope...paunti onte, mababawasa din ang load, one at a time ika nga...ang sarap mabuhay, hehehehe....

L alala R arara T atangatanga

hay, sobra nakakapagod ang week na ito for me. first time ko magturo ng isang remedial class and sa mendiola pa. okay lang sana kasi nakapag LRT din ako sa wakas. un nga lang, naging tanga na naman ulit ako, hay grabe card na lang, ayaw ako palabasin, magkaiba pala un kesa nung sa MRT. kunsabagay, experience... tapos from legarda to pasig, ang init na byahe and ang tagal..buti na lang may good news si kuya bwt nga don sa work. tapos andami ko pa ginawa sa center...hay gusto ko na matulog....
pero in fairness ang ganda nung LRT, kung tutuusin nga e mas maganda pa kesa sa isa...don't wori babalik pa ko ulit don sa pagkuha ko ng NBI, o dava, at ill make sure na di na ako magpapakatanga, hahahahahahahahaha, baliw na talaga ako....

thank you...sad...happy...evrything's gona be alryt

sa tinagal-tagal at last natanggap na din ako sa work. un nga lang i still don't know when i'm gonna start...i hope everything's gonna be okay this year, though i know a lot of things have changed..
ang bigat sa pakiramdam na ganito pero ginawa ko na din naman ung part ko, i dont know.. para sa akin, ala naman akong ginawa na sobrang mali, ewan...basta for me, ala nagbago, i'll wait na lang kahit gaano pa katagal...
zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzzzzz
zzzzzzzzzzzzzzz
masakit talaga sa ulo ang mag-isip..sobra, just thinking bwt all the things that i sahould do, gusto ko ng masiraan ng bait, nakakapagod pero dapat ko gawin...hay, bakit kailangan maging ganito ang life, hehehehe...

i miss my baby so much, gusto ko umuwi kahit isang araw before i start sa new job ko dahil i don't knw if makakauwi pa ko ulit...sakripisyo, bat naimbento pa ang ganitong word, hahaha, pati ba imbentor nito pinoproblema ko, mababaliw na yata ako. buti na lang ang ganda ng JEWEL, at least nadidivert ng konti utak ko ngayon, hehehe..

ah, basta, uuwi ako no matter what, miss na miss ko na yaba ko...baby, mymy's gona be home soon.....i love you so much yaba...

happy new year

happy new year and sana maging bago ang gabos ngunyan na taon. for the past t wo years, kadakol na ngyari na dai tig-asahan kan gabos and pilit man na itama, ayaw pa din makisama ng pagkakataon.
sana sa taon na ini, magkaigwa naman nin pagbabago and i know sako mapuon if wuya ko magkaigwa nin changes.

tiggigibo ko man ang aram ko para sako tama, and i know dai man ako tigpapabayaan nina mama. kaya ko ini, and kakayanun ko dapat kahit what pa dumating.

again, happy ne year sa lahat... God Bless!!